بدرالدین محمد بدر چاپی

(ز 745 ق)، شاعر، متخلص به بدر. ملقب به فخرالزمان. تولد وى در چاچ، ناحیه‏اى در آن سوى سیحون كه قصبه‏ى آن بناكت بوده است، اتفاق افتاد. از كیفیت زندگانى و تحصیلاتش در زادگاه وى خبرى نیست و همین قدر معلوم است كه او ظاهرا در اوان جوانى به هندوستان رفته و در دستگاه سلطنت امراى تغلقه كه خود بدر غالبا آنانرا «آل بهرام» مى‏نامد، وارد شده و به سلطان ابوالمحامد محمد شاه بن تغلق اختصاص یافته است. سلطان محمد بن تغلق نسبت به بدر با نظر احترام مى‏نگریسته است، چناكه او را فخرالزمان لقب داد و بر خوان خویش نشاند. مدت اقامت بدر چاچى در دربار محمد بن تغلق در هند به درستى معلوم نیست ولى، با شواهدى كه از قصاید وى موجود است معلوم مى‏گردد كه تا سال 745 ق در خدمت وى بوده است و از این رو، مى‏توان وفات او را در سرزمین هند دانست. وى از شاعرانى است كه در هند شهرت دارد. بدرالدین «دیوان» خود را كه مركب است از قصاید و قطعات، در سال 745 ق تنظیم كرده جز، در چند مورد كه متضمن اشاره به احوال شاعر است، باقى همه در مدح محمد بن تغلق و استقبال از قصاید معروف انورى و خاقانى و پیروان مكتب این دو شاعر و مقرون به صنایع و استفاده‏هاى بسیار از اصطلاحات علمى است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.